|
II USLOVI ZA OBAVLJANJE MEĐUNARODNOG JAVNOG PREVOZA
|
|
Član 9.
|
Domaćem preduzeću koje ispunjava uslove u pogledu finansijske sposobnosti, tehničke opremljenosti i
stručne osposobljenosti savezni organ nadležan za poslove saobraćaja izdaje uverenje o osposobljenosti za
obavljanje međunarodnog javnog prevoza.
Pored uslova iz stava 1. ovog člana, potrebno je da je domaći prevoznik tri godine obavljao
odgovarajuću vrstu unutrašnjeg prevoza u drumskom saobraćaju.
Domaćem prevozniku koji je do stupanja na snagu ovog zakona obavljao odgovarajuću vrstu
međunarodnog javnog prevoza nije potrebno da ispuni uslov iz stava 2. ovog člana. |
|
Član 10.
|
Pod finansijskom sposobnošću podrazumeva se da domaći prevoznik raspolaže novčanim sredstvima
ili garancijom banke u iznosu od 200 nemačkih maraka po sedištu autobusa, odnosno po toni dozvoljene
nosivosti teretnog vozila koji se koriste u međunarodnom prevozu, u dinarskoj protivvrednosti po kursu na
dan podnošenja zahteva s tim što taj iznos po autobusu, odnosno teretnom vozilu ne može biti manji od
5.000 nemačkih maraka u dinarskoj protivvrednosti po kursu na dan podnošenja zahteva. |
|
Član 11.
|
Pod tehničkom opremljenošću podrazumeva se da su ispunjeni uslov u pogledu tehničkih karakteristika
koje moraju ispunjavati autobusi odnosno teretna vozila i broja autobusa, odnosno teretnih vozila.
Broj autobusa, odnosno teretnih vozila koje domaći prevoznik mora imati u vlasništvu, zavisno od vrste
prevoza ne može biti manji od:
1) tri registrovana autobusa za jednu liniju, a za svaku novu liniju još jedan autobus;
2) dva registrovana autobusa za međunarodni javni vanlinijski prevoz putnika;
3) dva registrovana teretna vozila za međunarodni javni prevoz stvari.
Domaći prevoznik može obavljati međunarodni javni prevoz autobusima i teretnim vozilima uzetim u
zakup na period od najmanje šest meseci, a njihov broj ne može biti veći od broja vozila u vlasništvu.
Ako domaći prevoznik obavlja međunarodni javni prevoz i stranim vozilima uzetim u zakup, mora
pored ugovora o zakupu da ima i dokumentaciju u skladu sa propisima koji uređuju spoljnotrgovinsko
poslovanje.
Autobusi i teretna vozila iz st. 2. i 3. ovog člana moraju ispunjavati tehničke uslove saglasno propisima
o bezbednosti saobraćaja na putevima, tehničke uslove u pogledu buke i emisije zagađivača i
tehničko-eksploatacione uslove koje utvrđuje savezni ministar nadležan za poslove saobraćaja.
Svaki autobus i teretno vozilo iz st. 2. i 3. ovog člana mora imati obezbeđeno parking mesto na
prostoru koji je predviđen za parkiranje. |
|
Član 12.
|
U uverenju o osposobljenosti za obavljanje međunarodnog javnog prevoza moraju se nalaziti
registarske oznake autobusa i teretnih vozila kojima će se obavljati međunarodni javni prevoz.
U uverenju iz stava 1. ovog člana izdatom jednom domaćem prevozniku ne mogu biti iste registarske
oznake autobusa i teretnih vozila koje se nalaze u uverenju izdatom drugom domaćem prevozniku. |
|
Član 13.
|
Pod stručnom osposobljenošću podrazumeva se najmanje IV stepen stručne spreme tehničkog smera i
tri godine radnog iskustva koje mora ispunjavati direktor preduzeća ili odgovorno lice. |
|
Član 14.
|
Domaći prevoznik mora imati u radnom odnosu određeni broj vozača, zavisno od broja autobusa,
odnosno teretnih vozila kojima namerava da obavlja međunarodni javni prevoz, saglasno propisima o
bezbednosti saobraćaja na putevima.
Vozači iz stava 1. ovog člana ne mogu biti lica koja su bila osuđivana za krivična dela iz oblasti
bezbednosti saobraćaja na putevima. |
|
Član 15.
|
Domaći prevoznik podnosi saveznom organu nadležnom za poslove saobraćaja zahtev za izdavanje
uverenja o osposobljenosti za obavljanje međunarodnog javnog prevoza.
Uz zahtev iz stava 1. ovog člana domaći prevoznik podnosi:
1) dokaz da raspolaže iznosom sredstava propisanim u članu 10. ovog zakona;
2) dokaz da ispunjava uslove u pogledu tehničke opremljenosti;
3) dokaz sa ispunjava uslove u pogledu stručne osposobljenosti;
4) dokaz da ispunjava uslov u pogledu obavljanja određene vrste unutrašnjeg, odnosno
međunarodnog prevoza u drumskom saobraćaju;
5) predlog akta o organizaciji i radu i broju zaposlenih |
|
Član 15a.
|
Domaći prevoznik dužan je da saveznom organu nadležnom za poslove saobraćaja prijavi svaku
promenu u pogledu ispunjavanja uslova iz čl. 10, 11, 13. i 14. ovog zakona. |
|
Član 16.
|
Savezni organ nadležan za poslove saobraćaja dužan je da odluči o zahtevu iz člana 15. stav 1. ovog
zakona u roku od 30 dana od dana njegovog podnošenja.
Ako savezni organ nadležan za poslove saobraćaja utvrdi da su ispunjeni uslovi iz člana 15. stav 2.
ovog zakona, izdaće uverenje o osposobljenosti za obavljanje međunarodnog javnog prevoza u roku iz
stava 1. ovog člana, odnosno ako oceni da nisu ispunjeni uslovi - rešenje o odbijanju zahteva.
Rešenje iz stava 2. ovog člana je konačno.
Domaći prevoznik dužan je da uz prijavu za upis u sudski registar podnese i uverenje o osposobljenosti
za obavljanje međunarodnog javnog prevoza. |
|
Član 17.
|
Domaći prevoznik može da obavlja određenu vrstu međunarodnog javnog prevoza utvrđenog
uverenjem o osposobljenosti za međunarodni javni prevoz.
Za utvrđivanje uslova za obavljanje međunarodnog javnog prevoza plaća se naknada.
Visinu naknade iz stava 2. ovog člana utvrđuje Savezna vlada. |
|
Član 18.
|
Domaći prevoznik dužan je da ovlašćenim licima saveznog organa nadležnog za poslove saobraćaja omogući da na licu mesta utvrde da li su ispunjeni uslovi za izdavanje uverenja. |
|
Član 19.
|
Domaći prevoznik dužan je da podnese dokaz da je upisan u sudski registar u roku od 60 dana od dana
izdavanja uverenja o osposobljenosti za obavljanje međunarodnog javnog prevoza.
Domaćem prevozniku koji u propisanom roku ne podnese dokaz iz stava 1. ovog člana savezni organ
nadležan za poslove saobraćaja poništiće uverenje o osposobljenosti za obavljanje međunarodnog javnog
prevoza.
Rešenje iz stava 2. ovog člana je konačno.
Savezni organ nadležan za poslove saobraćaja vodi registar domaćih prevoznika koji imaju uverenje o
osposobljenosti za obavljanje međunarodnog javnog prevoza i upisani su u sudski registar. |
